Płatnikiem - w myśl ordynacji podatkowej - jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepi-sów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie na rachunek organu podatkowego. Definicja płatnika opiera się - jak z tego wynika - na wskazaniu jego obowiązków: obliczenia podatku należnego od podatnika, pobrania tego podatku oraz wpłacenia pobranego podatku we właściwym terminie organowi podatkowemu.
Czynności płatnika mają charakter czynności material-no-rachunkowych i nie wszczynają (ani też nie są elementem) postępowania podatkowego. Pełnienie obowiązków płatnika jest rodzajem funkcji publicznej, wykonywaniem zadań zleconych z zakresu administracji. Status płatnika określony podmiot nabywa z mocy prawa. O tym, czy i w jakim zakresie dany podatek pobierany będzie przez płatnika, decydują przepisy prawa podatkowego do niego się odnoszące. Płatnik nie ma możliwości uwolnienia się od ciążących na nim obowiązków w drodze umowy z osobą trzecią. Płatnik pełni swoją funkcję odpłatnie.
Podmioty podatkowe
Opis podmiotów podatkowych